Herkes hikayenin sonunu merak ediyor ama hikayenin kendisi güzel dostlar.. Benim yanımda yakın arkadaşlarım, onun yanında kendi arkadaşları, hiç yoktan, kendiliğinden gelişmiş bir seyahate çıkmıştık, ne dahlim vardı ne de herhangi bir emeğim, tamamen “Kün fe yekün” yani, O’na doğru…

Sonrasında, kısa bir süre, zamanımın büyük çoğunluğu bu kızla görüşmekle geçmeye başlamıştı, bu süreçte neredeyse Buket’e hiç denk gelmiyordum, çivi çiviyi sökmüyordu sayın okur, hemen oklarınızı çevirmeyin, kaldı ki ben de odun değilim, sadece okulda fazla vakit geçirmemeye başlamıştım.. Gel…

Operasyona giderken, hemen ameliyathanenin kapısında, bebeliğimde aşılarımı yaptığı söylenen hemşire ablayla karşılaştıydık, evet tahmin ettiğiniz üzere ameliyatımda kendisi de bulundu, benim için bir güzellik yapmadı, orada çalışıyormuş artık.. kendime geldiğim günün sabahı da servise ziyaretime geldi, pis pis gülümsemeler, tabi…