Her insan özünde iyidir, tabi insan olduğu sürece! Yurdum insanı da gariptir, bu garipliği iki farklı hasleti vurgulamak için söylüyorum. İlk anlamıyla zavallı, ikinci anlamıyla tuhaftır. Organize edilmiş bir kötülükte bir araya gelmekte üzerlerine yoktur mesela! Bir iş makinesi çalıştığında…

İnsan bazen kendisine olan saygısını kaybedebilir, bu bazen uzun bir zaman da sürebilir. İnatlaşmadan, ama farkında olarak ve savaşmadan, eğer istiyorsa bu saygısızlıktan kurtuladabilir. Her şey o kadar basit değil, lâkin özür dileme hakkı bakidir. Samimi ve içten bir özür…

Tartışmanın temeli doğru tektir felsefesi üzerine dayansa da, ‘gerçek’ de payına düşeni alıyor. Peki nedir doğru? TDK’ya göre, “Bir ucundan öbür ucuna kadar yönü değişmeyen” yani ‘Elif’ gibi, dümdüz, başı neyse sonu da o. Fakat şu tanım daha göz alıcı…